Sevgimizin arasında kırık bir kalp ağlıyordu… Yorgun, umutsuz bir geçmiş ağlıyordu… Halbuki senin bilmediğin birşeyler vardı. Ben sende sevginin en temizini bulmuştum ve belkide senin haberin hala yoktu. Özlediğin, kızdığın veya çekemediğin diyelim yani benim geçmişim kaçırılan veya söylenmeyen duyguların sahipsiz ayrıntılarında sana olan engin sevgim hala yüreğimdeydi. Çünkü ben sende sevginin en temizini bulmuştum. Ve bazen sevgilerim veya umutlarım geri tepiyor tekrar seni hatırlıyordu. Sevgimi söyleyemediğim seni… Ne olmuştu da bana sana bir türlü duygularımı açıklayamamıştım. Kim bilir belkide sevgimin şiddetindendi bunlar… Ve elbette üzerinde duramıyordum bunların.. Sen ise hala kendini benim hayatımda bulunan sıradan biri zannedip duruyordun oysa ben sende sevginin en temizini buldum. Evet evet sevgilim belkide seni ilk gördüğüm zamanlarda doğruydu bu… Sıradan bir arkadaşlığın, günden güne ilerleyip, büyüyerek beni kavrayan ve varlığımı hissetmemi sağlayan tek duygu sana olan sevgim olmuştu. Çünkü ben seni temiz ve duru sevmiştim… Ama bilemiyordum ki bunun sonunu, sana gelipte bir tek şey söyleyemiyordum, çünkü söylersem seni kaybetmekten korkuyordum. Belki de sana seni sevdiğimi söylersem sende bütün zafer kazanan kişiler gibi terk edip gidecektin. Nereden bilebilirdim ki… Seni ilk gördüğümde bir kış günüydü. Ve ardından ard arda gelen şiirler yazdım sana kimseye belli etmeden. Şiirleri yazarken kimseler yoktu. Bir tek çırpınan deniz ve dalga sesleri vardı benliğimi fiziki olarak saran. Aslında manevi benliğim seninleydi ama yoktun… Ve tamı tamına bir mevsim böylece sürdü ve gitti. Ama sen sevginin ayrıntılarından geliyordun sade ve temiz olarak. Senin yüzüne baktığım zaman yüzün gülüyordu. Ama gözlerin ağlıyordu. Gözlerinde gördüğüm o lirik ifadeyi hiç ama hiç unutamıyorum. Hani derler ya yüzün gülüyor içi kan ağlıyor. İşte sen aynen böyleydin… Uzun bir zaman göremedim seni, kırık kalbimi tamir eder gibi tekrar başladık seni görünce arkadaşlığımıza, konuşuyorduk, gülüyorduk ama ben dilsiz gibiydim, çünkü senin için hissettiğim duygularımı dile getiremediğim için dilsizden daha da kötüydüm. Dilsiz bile işaretlerle sevdiğini anlatabilirdi. Ben onu bile yapamıyordum. Çünkü seni derin ve saf sevmiştim ben çırpınan deniz ve dalga sesleriyle beraber… Şimdi ne olduk biliyormusun sevgilim, umutsuzca karanlığa bakan deliler gibiyiz. Avare avare gezen iki kişiyiz belkide. Sende acı çekiyorsun sebebini çözemediğim bir acı. Bende çekiyorum kendi acılarımı ve senin o bilemediğim acını… Ve ben artık bir savaşın ardından kalan yetim ve öksüz çocuklar gibiyim. Hayatımın bir manası veya bir amacı kalmadı ki. Ve içimde kopan fırtınaları sana dile getiremeden aşkımın içinde kaybolacak kadar bir adamdım işte. Neden mi? Çünkü sende sevginin en temizin buldum ben… Ve belkide duygularımı bir başka aşka ertelemek üzere incitmeden rafa kaldıracaktım. Kim bilir… Artık kendimi kitaplara, şiirlere , dostlara verdim onlarla oturup konuşmak, insanları anlamakla geçiriyorum vaktimin çoğunu… Sonunu getiremediğim cümleleri kuruyorum. Tıpkı sana olan aşkımı dile getiremediğim gibi kırık ve garip… Böyle zamanlarda her şeyi ama her şeyi senin yerine koyup duruyordu. Okuduğum kitapta, konuştuğum dostta, yazdığım şiirlerde hep seni buluyordum ben. Ve yaşadığım aşkın nazik ayrıntılarını saklayacak yerler arıyordum mısraların arasında utanmadan ve sıkılmadan. Ne olurdu sanki yazdığım kağıtlar senin kalbin olsaydı da hissetiğim duygularımı senin kaybine yazabilseydim… O güzel gözlerindeki ince ve nazik sevgiyi lütfen kimseye teslim etme canım benim. Çünkü bu hayatta ben dahil o sevgiye kimse layık değil. Ve gün boyu oturupta sadece haber bültenleriyle yetindiğim zamanlar bile oldu. İçimde yaşadığım kimsesizliği doldurmak için yapmadığım şeyler kalmadı. Neler yapmadım ki, neler neler… Açık birer yara gibi sızlayıp duruyordu zavallı yüreğim seni düşündükçe… Ve ben bunlara dayanmak ve katlanmak için bütün benliğimi okuduğum kitaplara ve şiirlere vermeye çalışıyordum. Ne zaman canlansa gözlerimde o sevimli gülüşün iki damla göz yaşı ile ifade ederim ben o gülüşünü. Ne kadar enteresan değil mi ? Sen gülüyorsun, ben ağlıyorum… Evet canım benim, zamanla senle kısacık yaşadığımız anılar yeşerecek minik yüreğinde. Anlam kazanacak ve çok sonraları değerini anlayacaksın ama beni bulamayacaksın ki. Oysa canım benim yapacak hiç bir şeyin kalmamıştır ki, Mutluluk çoktan uçup gitmiştir. Ben kara toprak ile beraber yatarken, sen mutlu olamayacaksın ki. Sevgilim benim çok zaman sonra anlayacaksın beni ama dediğim gibi iş işten çoktan geçmiş olacak…Canım sevgilim lütfen ama lütfen beni kaybettikten sonra yaşadığımız günlerin yorumunu teker teker yap, benim senden, senin benden farkına varmadan aldıklarını düşün… Artık bir yaz başlangıcındayım sevgimi haykırıyorum yalnız kaldığım akşamlarda. Hayatımda yaşadığım bir yaz mevsimini ilk kez solgun ve hüzünlü geçiriyorum. Sevgim beni getirdi, senin hiç bir suçun yok. Sen benim sevgimi bile bilmiyorsun. Dedim ya seni kaybetme korkusundan sevgimi dile getiremedim, kahretsin getiremedim işte. Aslında ben seni severken, çiçek isimlerini ezberledim, eski şarkıları dinledim, bastırdığım duygularımı açığa çıkardım. Sevgimi ve seni anladım. Yaz bitecekti bir gün bende bitecektim. Günler geçtikçe ve dipsiz kuyuda aktıkça zaman ben yavaş yavaş bitip gidecektim sonsuz boşluğa, ayrılığa, toprağa… Seni sevdiğim için gelecekti bütün bunlar başıma … Aslında bilseydim, emin olsaydım beni sevdiğini veya seveceğini; kırmızı güllerden oluşan bir demet çiçek ile sana seni sevdiğimi ilan ederdim. Ama seni kaybetmenin verdiği endişe ile ben seni içimde saf ve duru sevdim. Ben sende sevginin en temizini yaşadım. Ama benden alıp götürdüklerini veya kaybettiklerimi geri getirmedi ve getirmeyecekte bu yaşadığım sevgi. Canım benim, senin sevginden mahrum yaşamaktansa, tek kelime ile ölümü seçtim artık ben. Dönüşü olmayan dipsiz kuyuya girdim bile bu yazdıklarımı bitirdiğimde. Ve sen bir tanem gün gelecek bu yazıyı okuyacaksın, fakat sıradan bir insanın duyguları gibi okuyacaksın. Ve o zaman belki de acıyacaksın bana. Ama sevdim bir tanem sevdim işte. Ve bir martı çığlığıyla son noktayı koydum artık ben...
Yâ Rabbî. Bize sarsılmaz bir imân, güzel bir ahlâk, şükredici bir kalp, sabredici beden, zikredici dil, kaza ve kaderine rıza gösteren hayırlı ömür, sâlih evlat, dünya ve ahirette güzellik ihsan et, ana ve babamızı da mağfiret eyle... Ya Rabbî... Kendi sevgini, sevdiklerinin sevgisini, bütün enbiyanın, Ehl-i beytin, Eshab-ı kiramın ve bütün evliyay-ı kiramın sevgisini ve sevgisine kavuşturacak amel ve işleri nasip eyle... ( a m i n)CUMANIZ MUBAREK OLSUN
radyomuza bekliyorum inş..vahdetfm..
♥ Küskünlerin barıştığı, sevenlerin bir araya geldiği, rahmet ve şefkat dolu günlerin en değerlilerinden olan Kurban Bayramınız kutlu olsun. ALLAH'A EMANET OLUN...
Dostluğu, sevgiyi ve geleceği... Aşımızı, ekmeğimizi, soframızı... Hüznümüzü, acımızı, yalnızlığımızı paylaştığımız; birlik ve beraberliğimizi, kardeşlik ve dostluğumuzu en sıcak şekilde hissedeceğimiz mübarek Kurban Bayramınızı tebrik eder, mutluluklar dilerim.
